झरी

कङ्क्रिट भूमिमा दर्किरहेको छ -
झरी ! बेसरी !
थाहा छैन,
कहाँबाट कस्तो बाफिलो याद बोकी
उडी आयो यो यहाँसम्म यसरी ।
भूसतहबाट अलिअलि अल्काली याद ल्यायो वा
समुद्रको पूरै नुनिलो आँसुमिश्रित याद ,
कुनाकन्दराबाट उठाएको लेसिलो अमिलो याद पो हो कि
ढलमिश्रित नालाको जस्तो दूर्गन्धित घृणित याद !

खैर !
झरीसँगै उद्वेलित यो मेरो मनमा चाहिँ
घरको याद बरोबर आइरहेछ ।
थोपाथोपा खस्ने बाछिटाहरूमा
मथिङ्गलले सम्झनाका पत्रपत्र केलाइरहेछ ।
बचपनका झरीमा घाँसको भारीसँगै
आमाको पद चाप पछ्याउँदा,
अलमल भएथे म खुबै-
मलाई हेरी आमा मुस्कुराउँदा ।
साहेद सोझी आमाले सोचिन् होला-
"यसको यही सुबानको चाला रहिरहे मेरा गाला चाउरिँदा यसले मभित्रका च्यातिएका सपनालाई
एक बाजी मखमली टाला कसो नसिलाइदेला ?"

माफ गर्नु आमा !
आज तिम्रो आशलाग्दो खास छोरो म तिम्रो पास छैन ।
बरू अबेर नै भए पनि
तिमीलाई सम्झिएर ब्यारेकबाट बा घर फर्किएका छन् ।
शैशवमा पैंताला र बैँसमा बुट बजारेका
थकित मेरा बा अहिले बुढ्यौलीमा पनि
उठाइरहेका होलान् हत्केलाभरी ठेलाहरू,
अनि अझै उस्तै होलान् आमा तिम्रा झमेलाहरू ।

कल्पिन्छु -
मक्किएका दलिनमुनि
मेरा बा र आमा, दुई मलिन अनुहार !
कृतघ्न म भने
घरबाट धेरै पर बहुतै विवश लाचार ।
अब त घरको निदाल र
बाआमाको लठ्ठी दुवै बन्नुपर्ने मैले ।
चुहिएको छानो र साँझबिहानको मानो जोहो गर्न
यो बेला घरको ठेकेदार बन्नुपर्ने मैले ।
तथापि जीर्ण जन्मस्थल र रुग्ण जन्मदाता छोडेर
अँध्यारो आत्मा र मैलो देहमाथि उज्यालो वस्त्र ओढेर
म अहिले पसेको छु सिंहदरबार ,
जहाँ देश बनाउने ठेक्का लिएको ठेकेदारले
तेरो घरको मरम्मत पनि म आफै गरिदिउँला भन्दै
लगाएको छ मलाई ज्यालादारी नोकरीमा ।

तर हे बा आमा !
अचेल हाम्रो ठेकेदारप्रति पूर्वाग्रही सहरका अखबारहरू
फैलाउँदै छन् दिनदिनै नचाहिँदा नमिठा अफवाहहरू ।
कोही लेख्छन् -
सम्पन्न देशको विपन्न ठेकेदारले
आफूलाई रातारात मालिक, देशलाई हरितन्नम बनायो ।
कोही छाप्छन् -
विधिमाथि लडिबुडी गर्‍यो, भुँडी मात्र भर्‍यो
आफ्नो लागि थिति बिगार्‍यो , अरूको यत्रैसिति गरायो ।
हुन त मलाई
"ठेकेदार विरोधी यस्ता हल्लाहरूबाट कवै नहल्लिनु,
आँखा छोप्नु , कानमा बुजो कोच्नु र मुख थुन्नु 

तर कतै नअलमलिई काममै तल्लीन हुनु" भनिएको छ ।
यद्यपि हृदयको विक्षिप्त वाष्प
मेरो मनमा बादल बनेर मडारिएकाले
यो बिष्फोट हुन्छ कि भन्ने ठूलो डर छ ।
कतै बाहिर परिरहेको झरीले
आँखाभित्र अडिएको झरीलाई
बाहिरै बोलाउला कि भन्ने ठूलो डर छ ।